tag:blogger.com,1999:blog-34381499886341016012012-02-16T07:51:30.021-08:00"అంతర్" మేధోమధనంఅనూరాధ కొడాలిhttp://www.blogger.com/profile/03185686360803548043noreply@blogger.comBlogger91100tag:blogger.com,1999:blog-3438149988634101601.post-52365551053516116232009-08-08T23:26:00.000-07:002009-08-08T23:29:40.300-07:00<p><span style="font-size:130%;">"<span style="color:#990000;">ఆశయాల సమాహారం జీవితం, ఆచరణల మేలుకొలుపు మన ప్రస్థానం</span>".ఆలోచన విజయానికి తొలిమెట్టు అని నేను నమ్ముతాను. ఆ వైపుగా నా తొలి అడుగు,ఆలోచనల సమాహారం నా అంతర్మధనం అనూస్ అంతర్మధనం. ఇంజినీరుంగులొ పి.హెచ్ డి డిగ్రీ కోసం శ్రమిస్తూ, వినిపిస్తున్న నా కవితావాణి వలన కలిగే అనిర్వచనీయమైన ఆనందం ఉభయతారకం. ఈ నా బ్లాగు మనస్సు సంకల్పిత స్పందన, నా మేధస్సును మధించిన ప్రతిస్పందన. రెండింట మధ్య సమన్వయం కల్గిస్తూ సాహిత్య లోకానికి నా గుండె చప్పుడు .... తెలివి తప్పెట్లు... </span></p><p><span style="font-size:130%;">చిన్నపట్నుంచి ఇంగ్లీషు మీడియములొ చదువుకున్న తెలుగు భాష మీద అభిమానంతో అదృష్టవశాత్తు "టింగ్లీషు" కు అలవాటుపడక అమ్మ ప్రేమ మాతృభాష మమత వెంట రాగా ఈ బ్లాగును ఆవిష్కరిస్తున్నాను. ఇంక నా రచనా శైలి గురించి: కవిత్వములో శ్రీశ్రీ గారు నాకు ఆరాధ్య దైవం. ఆయన భావావేశం అయినా, పదాల కూర్పు అయినా, "న భూతో న భవిష్యత్త్". మహప్రస్తానం ఎన్ని సార్లు చదివినా నాకు మాత్రం అనంతమైన సాహిత్య ఘని.చదివిన ప్రతి సారి ఒక కొత్త అనుభూతిని కల్గిస్తుంది. శ్రీశ్రీ గారిలా రాసేయాలని తెగ తాపత్రయపడిపొయినా, ఆ మహనీయుని కలం వాడి వేడి లొ ఒక శాతం సాధించిన ఈ జన్మ ధన్యం.</span></p><p><span style="font-size:130%;">"ఏదో అసంతృప్తి వుంటేనే కళాకారులు రచయితలు అవుతారట" ఏక్కడో చదివిన గుర్తు. కాని ఎందుకో నేను నమ్మలేకపొతున్నా. కానీ ఒకటి మాత్రం నిజం శ్రీ శ్రీ గారు అన్నట్లు కష్ఠజీవికి కాపు కాసేవాడే కవి. సమాజ అసమానతలకు స్పందించి , అసంతృప్తిని హృద్యముగా వివరించి జనాలని ఆలోచింపచేసి నవ సమాజపు నిర్మాణానికి సంధాన కర్తగా వ్యవహరించి కర్తవ్యాన్ని నిర్వహిస్తుంది కవి హృదయం. అందుకని నా రచనలు కాశ్మీరీ అందాలు పారే సెలయేరు ను కాక సాంఘిక దురాచారాలను, దౌర్జన్యాలను స్పృశిస్తాయి. నా కవితా ఝరి నా ఆరటాల మానసపుత్రికై కలము నుంచి జాలువారి తెల్లటి కాగితంపై ఉచ్ఛమైన ఆలోచనల పరంపర "అను"సంధానం అవుతుంది. </span></p><p><span style="font-size:130%;">"<span style="color:#cc0000;">నినన్నది లేదు మనకు ఏ రోజు, రేపన్నది రాదు ఎప్పూడు నీ తోడు</span>" అని మనసా వాచా కర్మణా నమ్మి ఆశయసాధన కై ప్రయత్నిస్తూ "మానవత్వం నా వాదం, సమానత్వం నా నాదం". సేవ చేయటం నా కిష్టం, పోరాడడం నా కిష్టం, వివేకముతో అలోచించడం నా కిష్టం, నవభారత సౌధాన్ని నిర్మించడం నా కిష్టం, దురాచరాలని ఎదిరించడం నా కిష్టం, జ్ఞానాన్ని సముపార్జించుకోవటం నా కిష్టం. ముఖ్యముగా భారతదేశములో 60 సంవత్సరాల స్వాతంత్ర్యము తరువాత కూడా నానాటికి పెరుగుతున్న రాజకీయ, సాంఘిక, ఆర్ధిక అసమానతలను ఎదిరించి పోరాడి, సరి చేసి మరియొకసరి మేరా భారత్ మహాన్ అంటూ ఈ వైపు జవానుని ఆ వైపు కిసానుని నిలబెట్టి మధ్యలో బంగారు కాంతి తో ధగధగ మానమై వెలిగే భారతజాతి కీర్తి ఏవరెస్టు పతాకాన ఎగురువేసే అవకాశం కోసం ఎదురుచూస్తూ, ఆ సుందర సుమధుర స్వప్నాన్ని నా నయనాలలొ సజీవముగా నిలుపుకొని<br />సాంఘిక దురాచారాలు పారద్రోలే సంఘసంస్కర్తను కాను<br />అడవిలొ పోరాడే అన్నను కాను<br />ఒక సామాన్య భారతీయునిగా, సాధారణ మహిళగా<br /><span style="color:#cc0000;">మానవత్వ ఉసురుతో పూరిస్తున్న విప్లవ నగారా, ఆలోచనల నయాగారా, అన్యాయాల ప్రహారా!!!</span></span></p><p><span style="font-size:130%;">ఉపసంహారం: ఇంతకముందే నా చిన్ని బుర్రలో ఎన్నో కవితలు పుట్టినా, ఏనాడు కలముతో కాగితమును ఖరాబు చెయ్యలేదు, స్కూలులో పోటీలకి తప్ప (బద్దకం ఏమో మరి!!). కానీ క్రిందటి ఏడాది నా అభిమాన క్రీడాకారుడు-- అనిల్ కుంబ్లే క్రికెటుకు వీడ్కొలు చెప్పినప్పుడు అనంద బాధ మేళవింపులతో స్పందించినప్పుడు మొదటిసారి ఒక డైరీ లో రాయటం మొదలుపెట్టాను (ఎప్పుడైనా అనిల్ ని కలిస్తే తర్జుమా చేసైనా నా కవితని వినిపించెయ్యాలని తాపత్రయం). అలా అలవాటు చేసుకుని ఈ కవితా పరంపరను సాగిస్తూ "సిల్వర్" పుట్టినరోజు సందర్భముగా ఇన్నేళ్ళ జీవితానికి బ్లాగ్సార్ధకత సాధించాలని కృషి చేస్తున్నాను.</span></p><p><span style="font-size:130%;">నేను రాసే కవితలను ఇంటర్నేషనల్ కాలులో ఓపికగా వినే అమ్మకు, అలాగే తన పరిశోధనను నా కోసం బలవంతముగా ప్రక్కన పెట్టి నా శ్వోత్కర్షను వినే నా సహచరణి చైతన్య కు కృతఙ్నతలు తెలుపుతూ, పాఠకులకు ఒక చిన్న చిలిపి వినతి. నా రచనలు అర్ధం కాకుండా వుంటే నేనేమి రాసినా అద్భుతం అనే అమ్మ, బాగోలేదని విమర్శించని చైతన్యలదే తప్పు కాని నాది ఏ మాత్రం కాదు... గ్రహించగలరు. మీరు మాత్రం మీ విమర్శలను, అభిప్రాయలను తెలియజేయలని వినయముతో అర్ధిస్తూ .... అనూ </span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3438149988634101601-5236555105351611623?l=anoosantharmadanam.blogspot.com' alt='' /></div>అనూరాధ కొడాలిhttp://www.blogger.com/profile/03185686360803548043noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3438149988634101601.post-44955849118288935952009-08-05T23:47:00.000-07:002009-08-05T23:58:12.570-07:00<span style="font-size:130%;">నెమలి కన్నుల బెదిరింపుల </span><br /><span style="font-size:130%;">రాక్షస కోరల చప్పుళ్ళు </span><br /><span style="font-size:130%;">మానవత్వాన్నే మరిచిన మరణ మృదంగం </span><br /><span style="font-size:130%;">జనాల ఆశల ప్రతిబంధకం ఫ్యాక్షనిజం </span><br /><span style="font-size:130%;">మరువలేని వదలలేని దాష్ఠిక మేనరిజం</span><br /><span></span><span style="font-size:130%;"><br />విరిసీ విరియని కుసుమాలు వెతల ప్రతుల సాక్షిగా </span><br /><span style="font-size:130%;">విగత జీవులై పడుతూ, జీవచ్ఛవాల <span>పోరాటములో </span></span><br /><span style="font-size:130%;">20వ శతబ్ధి లొ ఫ్యాక్షణ హత్యలు దేనికి ప్రతీక </span><br /><span style="font-size:130%;">భూమతను విడిచి వెళ్ళిన ఆనాటి రాక్షసత్వమా !!</span><br /><span style="font-size:130%;">లేక ఆకృత్యాల సుఖప్రసవం కోసం ఎదురుచూస్తున్న ఈనాటి మానత్వమా!! </span><br /><br /><span style="font-size:130%;">ఈ యమకింకరి గోదాములో విజయము ఎవరిది?</span><br /><span style="font-size:130%;">ఇది మరో నిత్య కురుక్షేత్రం </span><br /><span style="font-size:130%;">విజయము ఒకరి సొత్తు కాదు </span><br /><span style="font-size:130%;">ఏనాటి జయుడికైనా దొరికేది నెత్తుటి కూడు, రక్తపు కన్నీరే</span><br /><span></span><span style="font-size:130%;"><br />ఎవరి వీరు?? నరహంతకులా లేక రాయలసీమ పౌరుష రారాజులా </span><br /><span style="font-size:130%;">కాలయముడు వంటి కక్షల కార్పణ్యాలతో </span><br /><span style="font-size:130%;">బ్రతుకు పుస్తకములో అఙ్ఞాతవాసం, మరణ గీత మాత్రమే రాసుకుని </span><br /><span style="font-size:130%;">పోరటాలకు ఊపిరి నిలిపి వేరొకరి వుసురు తీసే కాళహంతకులు</span><br /><span></span><span style="font-size:130%;"><br />ఆధిపత్య పోరులో ఆదమరిచి మానవత్వానికి సంకెళ్ళు వేసి </span><br /><span style="font-size:130%;">తోడబుట్టినా, పిల్లనిచ్ఛినా కడతేర్చి విచక్షణ కోల్పోయిన మరణ విమోచనం, మానవత్వ వియోగం </span><br /><span style="font-size:130%;">బదులు తీర్చుకోవాలని కసితో </span><br /><span style="font-size:130%;">ప్రాణానికి ప్రాణం </span><br /><span style="font-size:130%;">సంతోషానికి సంతోషం దోచుకుని </span><br /><span style="font-size:130%;">రగిలిపొతున్న వారసత్వ పరిపాలకులు, కాఠిన్యం ముసుగులోని అమాయకులు <br /><span></span></span><br /><span style="font-size:130%;">బాంబుల గడ్డ ఆళ్ళగడ్డ అయినా, అనంతమైన కక్షల కటారుల అనంతపురమైనా </span><br /><span style="font-size:130%;">సూరి జైలు జీవితమైనా పరిటాల వంశ నాశనమైనా </span><br /><span style="font-size:130%;">కప్పట్రాళ్ళ పద్మక్క ఎదురుదాడైనా </span><br /><span style="font-size:130%;">తాడిపత్రిలొ జే.సి. సోదరుల అరాచకం అయినా </span><br /><span style="font-size:130%;">ఏదైనా ఎవరైనా ఈ ఫ్యాక్షనిజం గుప్పిట్లోనే<br /><span></span></span><br /><span style="font-size:130%;">వర్గం కోసం నాయకుడు,నాయకుడు కోసం ప్రజల </span><br /><span></span><span style="font-size:130%;"> ఎవరి కోసం ఎవరి త్యాగం </span><br /><span style="font-size:130%;">ఎవరి కోసం ఎవరి ప్రాణం పణం </span><br /><span style="font-size:130%;">చీనీ చెట్లను పెకిలించినా, మనిషిని మొదలికంట నరికినా </span><br /><span style="font-size:130%;">ఏ పట్టభిషేకం కోసం ఈ అరాచకం<br /><span></span></span><br /><span style="font-size:130%;">ఏ చరిత్ర చూసినా ఏమున్నది గర్వకారణం </span><br /><span style="font-size:130%;">ఎటువెళ్ళుతుంది ఈ ఫ్యాక్షన్ భాగోతం </span><br /><span style="font-size:130%;">నాటి పాలెగాళ్ళ, మొన్నటి ఫ్యాక్షనిస్తుల, నేటి భూకబ్జా భకాసురులు </span><br /><span style="font-size:130%;">సెటిలమెంటుల సారధులు </span><br /><span style="font-size:130%;">రాజకీయ దురంధురులు </span><br /><span style="font-size:130%;">పౌరుషాగ్ని కాస్తా ధనయఙ్ఞం అయ్యి </span><br /><span style="font-size:130%;">శత్రువుల మీద పై చేయి </span><br /><span style="font-size:130%;">చరిత్ర కల్గిన కుటుంబ కలహాలకు పరిమితం కాక </span><br /><span style="font-size:130%;">విస్తరిస్తున్న మఫియా </span><br /><span style="font-size:130%;">రాజకీయ ప్రత్యర్ధి పోరు, గెలుపోటముల ప్రతిష్ఠ </span><br /><span style="font-size:130%;">ప్రభుత్వ సహకారం, ప్రత్యర్ధుల హత్యకు ఉపకారం<br /><span></span></span><br /><span style="font-size:130%;">వేళ్ళూనుకున్న కక్షల వట వృక్షం </span><br /><span style="font-size:130%;">ఎల్లలు దాటుతున్న విష సంస్కృతి </span><br /><span style="font-size:130%;">ఏమి చేస్తే ఈ మారణ హొమం ఆగేను </span><br /><span style="font-size:130%;">ఎప్పుడు చల్లారెను ఈ పౌరుషాగ్ని శిఖలు </span><br /><span style="font-size:130%;">వేళ్ళను వేరుచేసినా వృక్షం నిలబడు </span><br /><span style="font-size:130%;">చెట్టును తెగనరికినా మరొకటి పెరుగు<br /><span></span></span><br /><span style="font-size:130%;">చేసేదేముంది...సంస్కృతిలోనే మార్పు రావాలి </span><br /><span style="font-size:130%;">పరివర్తన కోసం ఎదురుచూడాలి<br />కాని ఓపిక నశించి "ఇంక చాలు ఆపండి" అని చెప్పేదెవరు </span><br /><span style="font-size:130%;">ఈ పొరుష బిల్లిలా మెడలో గంట కట్టేదెప్పుడూ!!! </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3438149988634101601-4495584911828893595?l=anoosantharmadanam.blogspot.com' alt='' /></div>అనూరాధ కొడాలిhttp://www.blogger.com/profile/03185686360803548043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3438149988634101601.post-82155276890584161442009-06-10T11:27:00.000-07:002009-06-29T20:15:48.291-07:00<span style="font-size:130%;"><span style="color:#6666cc;">ఉపోద్ఘాతం: స్రుష్థికి మూలం "ఆడది". కానీ నేటికి మహిళ ఒక ఆట వస్తువు గ చూడబడుతుంది. అన్ని ఓడిదుడుకులను అధిగమిన్చిన ఇంకా ఏదో మహిళా స్వాభిమనానికి అడ్డంకవుతుంది. ఏప్పుడు మహిళ వస్తువుగ కాకుండా మనిషిగ గుర్తింపబడుతుందో....<br /></span><br />కదిలే బొమ్మల ఆట<br />కాదా ఈ జీవిత గాధ<br /><br />ముసుగులోనే వున్నది జీవితమంతా<br />కోరిన వెలుగే దోబూచులాడే<br />పగలే వెన్నెల హాయ్, సాగే జీవిత రేయి<br /><br />రాముని ఎదిరించలేని నీ వోరిమెన<br />స్త్రీ జాతికే శాపమాయే<br />ఏమిటమ్మా సీతమ్మ<br />ఆదర్శమైన స్త్రీ మూర్తి<br /><br />ఎదురులేని బాటసారివా<br />లోకమంతా ఎడారిలే<br />ఎండమమి కోసం నీ వెతుకులాతా<br />ఆపెదేవరమ్మా నీ కష్టం తీర్చేదేవరమ్మా<br /><br />ఆలోచనలే నీ కంట నీరై<br />విచక్షణతో విచ్చుకునే కళ్లు<br />నీ నుదుట రాతను మార్చేన<br />సమాజమే నీ బలి దానం ; కోరిన్దమ్మ వో పిచ్చి తల్లి<br /><br />వగరపోతు గాంభీర్యం<br />చూట్టుముట్టే సుడి గాలి<br />నీ నిత్య జీవిత కేళి<br />కాదా నీ బ్రతుకింక హోలీ<br /><br />ముళ్ళపొదల పేటిక<br />కాదా ఈ ధరిత్రి వేదిక<br />రగులుతున్న నిప్పు కణిక<br />నిన్నే కాల్చేదమ్మ<br /><br />పండగ సుఖమే నే కోరినాన<br />పాపాలేమైన చేసినాన<br />ఊరికే మనస్సుకు పగ్గం<br />నాకేక్కదడే శాపం<br /><br />గిలిగింతలే పెట్టిన పిల్ల మారుతం<br />కబలించనే పెనుభూతమయ్యి<br />నేనెలా బయటికి వచ్చే<br />బంధమే గాడాంధకారం<br /><br />ఎదురుచూసేనే ఆ వసంతరేయి<br />రేయింబవల్ల కష్టమే కరిగిపోయే<br />నీ రెక్కలే సమాజ బాసట<br />అమ్మ రొమ్మునే తలదన్నితే<br />ఏమి చేసేదమ్మ ఎట్లా బ్రతికేదమ్మా<br /><br />గుండెలోని విషాదం రానీయకేప్పుడు<br />వెలుగు జాతి మనిషీవమ్మ<br />మహిళలే సమాజ ఆభరణం<br />ఏమి ఇస్తే తీరేనమ్మ "ఆమె భరణం"<br /><em><span style="color:#ff6600;">ట్యూన్: మెరిసే పండగ పూట (సినిమా: క్షత్రియ పుత్రుడు)</span></em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3438149988634101601-8215527689058416144?l=anoosantharmadanam.blogspot.com' alt='' /></div>అనూరాధ కొడాలిhttp://www.blogger.com/profile/03185686360803548043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3438149988634101601.post-59931989962951676912009-06-10T10:25:00.000-07:002009-06-29T20:21:03.393-07:00<span style="font-size:130%;"><span style="color:#3366ff;">ఉపోద్ఘాతం: నాకు నచిన విషయాలను సంగ్రహిన్ఛి కూర్ఛి రాసిన సంకలనం. మా బాస్ మన్దలింపులైనా, చిన్న పిల్లల కేరింతలైన, నా దేశమైన, క్రికెటైన, రాజకీయాలైనా, అమ్మ అయినా ఏదైనా నాకూ మహా మహా ఇస్థమైనవే. మరియొకసరి నన్ను నేను అవలోకనం చేసుకుంటూ...<br /></span><br /><span style="color:#cc0000;"><< నా..నా..నాకెంతో ఇష్టం >><br /></span>అమ్మ గారాబం; నాన్న కోపము <span style="color:#cc0000;"><<నా..నా..>><br /></span>నాన్నగారి నవ్వులు ; అమ్మవేమో పువ్వులు <span style="color:#cc0000;"><<నా..నా..>></span><br />తాతయ్య గురకలు; అమ్మమ్మ పచ్చళ్లు <span style="color:#990000;"><<నా..నా..>></span><br />కృష్ణ గారి అరుపులు; సచినుడి మెరుపులు <span style="color:#990000;"><<నా..నా..>></span><br />శ్రీశ్రీ మహాప్రస్థానం; యర్నగూడెం ఆస్థానం <span style="color:#990000;"><<నా..నా..>></span><br />దేశం కోసం పోరాడే సైనికులు; హక్కులకై ఊద్యమించే మానవతావాది <span style="color:#cc0000;"><<నా..నా..>></span><br />పల్లెవాసపు సుఖాలు; పట్నాల కష్తాలు <span style="color:#990000;"><<నా..నా..>><br /></span>మన అన్నా తెలుగు దేశం;గర్వించే భారత దేశం <span style="color:#990000;"><<నా..నా..>></span><br />రాజీ లేని రాజకీయం; పోటీపడే క్రికెట్ <span style="color:#990000;"><<నా..నా..>></span><br />అసెంబ్లీ లో న్యూసెన్స్;పెరుగుతున్న సెన్సెక్స్ <span style="color:#990000;"><<నా..నా..>><br /></span>సిక్సులు కొట్టే యువరాజు; బంతిని తిప్పే అనీలు <span style="color:#990000;"><<నా..నా..>><br /></span>క్లాస్సురూములో అల్లరి; సినిమాహాలు వల్లరి <span style="color:#990000;"><<నా..నా..>></span><br />కదిలే సముద్రపు కెరటం; ఎగిరే ఆశయాల పోరాటం <span style="color:#990000;"><<నా..నా..>></span><br />మణిరత్నం సినిమాలు;ఇల్లయరాజ సంగీత సాంద్రం <span style="color:#990000;"><<నా..నా..>></span><br />చార్మీ చలాకీతనం;కాంగ్రెస్ వాది కానీ నాగార్జున <span style="color:#990000;"><<నా..నా..>></span><br />పెరుగుతున్న పనులు; తరుగుతున్న ఓపికలు <span style="color:#990000;"><<నా..నా..>></span><br />రోజంతా నిద్రపోవటం; తిన్నదంతా అరిగిపోవడం <span style="color:#990000;"><<నా..నా..>></span><br />వూసిపోని బాతాకాని ; టెర్రరిస్టు ల ఖూని <span style="color:#990000;"><<నా..నా..>></span><br />మెరిసే బంగారం;కరిగే సింధూరం <span style="color:#990000;"><<నా..నా..>></span><br />దేశభక్తి పాటలు;ఎన్టీయార్ మాటలు <span style="color:#990000;"><<నా..నా..>></span><br />కోడిగుడ్డు అమ్లేట్టు;మసాల వేసే చికెన్ <span style="color:#990000;"><<నా..నా..>></span><br />పొడుగుందే ములక్కాయ;వేసవిలో తినే మామిడికాయ <span style="color:#990000;"><<నా..నా..>></span><br />అందమైన పువ్వులు; చిన్నారుల నవ్వులు <span style="color:#990000;"><<నా..నా..>></span><br />రేగిపోయిన జుట్టు; వీడిపోని పట్టు <span style="color:#990000;"><<నా..నా..>></span><br />తైతక్కలాడే క్లాసికల్; నేను పాడే ముజికల్ <span style="color:#990000;"><<నా..నా..>><br /></span>నేను తోలిన స్పిరిట్; ఎప్పుడు నాలో వుండే మెరిట్ <span style="color:#990000;"><<నా..నా..>></span><br />అర్ధం లేని నియమాలు; నేర్చుకున్నఓనమాలు <span style="color:#990000;"><<నా..నా..>></span><br />క్లాస్సులో గీచె పిచ్చి గీతలు; బ్రహ్మ గీతలు మార్చే వాతలు <span style="color:#990000;"><<నా..నా..>></span><br />కేరింతలు కొట్టే కుర్రకారు; షైరుకు తీసుకునేవేల్లె నా టయోట కారు <span style="color:#990000;"><<నా..నా..>></span><br />నేను చేసే వంటలు ; నేను చూసే సినిమాలు <span style="color:#990000;"><<నా..నా..>></span><br />ఎప్పుడు నా ప్రక్కనుండే ల్యాప్తాపు; నేను చేరుకోవాలని చూసే టాపూ <span style="color:#990000;"><<నా..నా..>></span><br />పోరాడే నక్సల్స్ ; చ్చేదించే మిస్సయిల్స్ <span style="color:#990000;"><<నా..నా..>></span><br />వొడిలో నిద్రించే పసి పాపా; రెపరెపలాడే కనుపాప <span style="color:#990000;"><<నా..నా..>></span><br />దేవుడుండే కోవెల; పరవళ్ళు తొక్కే నయాగారా <span style="color:#990000;"><<నా..నా..>></span><br />ఆలోచించా ... ఇంకేమి ఇష్టమని<br />పరిశోదిన్చా.... నా దినచర్యని<br />ఎన్ని కష్టాలైన నష్టాలైన వీడనులే నా దారిని రహదారిని<br /><em><span style="color:#33cc00;">ట్యూన్: నా..నా.. (సినిమా: రాక్ ఆన్)</span></em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3438149988634101601-5993198996295167691?l=anoosantharmadanam.blogspot.com' alt='' /></div>అనూరాధ కొడాలిhttp://www.blogger.com/profile/03185686360803548043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3438149988634101601.post-71388559686831161522009-06-10T08:40:00.000-07:002009-06-29T20:24:01.030-07:00<span style="font-size:130%;"><span style="color:#3333ff;">ఉపోద్ఘాతం: నేటి సమాజ నాగరిక ప్రపన్ఛికరణకు ప్రతీకా లేక పెరుగుతున్న అసమానతలను తనలో ఇముడ్ఛుకుని ప్రగతికై పరుగు పెడుతూ దప్పికతో అలిసి నీరు అన్దక చతికలపడిన ఆశయమా. నీటి కోసం ప్రయత్నం కూడ చేయక పరుగు పెటాలని వ్రుధా ప్రయస పడుతున్న నేటి సమాజం ఈ లక్ష్య సధనలో విజయం సాధిన్ఛేనా...<br /></span><br /><span style="color:#cc0000;"><< ఏమైనదోమరి ఈ సమాజానికి తెలియదామరి ఈ జనానికి >></span><br /><span style="color:#000000;">నాకు నీకు</span> వున్న భాంధవ్యం ఎప్పుడో తెగిపోయే<br />నేను నువ్వు ముఖాలే చూసుకోకపోయే<br />పాపిష్టి స్వార్ధమేమో లోకాన్ని చుట్టిపోయే<br />విశాల ప్రపంచములో మూడడుగులు దొరకకపోయే <span style="color:#cc0000;"><<ఏమైనదోమరి>></span><br /><br />గుక్కెడు నీళ్ళ కోసం గొంతు తడరిపోయే<br />కూల్ డ్రింక్ హాట్ డ్రింక్ అంటు పైసలే కావాలయే<br />కడుపు నింపే ధాన్యం పండకపోయే<br />సర్కారు పదకమేమో మనకు అందకపోయే <span style="color:#cc0000;"><<ఏమైనదోమరి>></span><br /><br />డబ్బు కోసమే వేమ్పర్లడుతూ వెతుకుతుపోయే<br />బీద బిక్కి గోడు అసలే పట్టకపోయే<br />సాతి మనిషికేమో ముఖము చాటేసి పోయే<br />రంగుల ప్రపంచపు కలలో అల్లుకునిపోయే <span style="color:#cc0000;"><<ఏమైనదోమరి>></span><br /><br />ఉద్యోగం వస్తేనేమో దండిగా జేబు నింపుకునే పోయే<br />చదువు ఏమో నీకేమే పట్టకపోయే<br />కొలువు కోసమే విజ్ఞానం అంటు పోయే<br />విద్య విలువలను దిగజార్చి పోయే <span style="color:#cc0000;"><<ఏమైనదోమరి>></span><br /><br />పల్లెసీమలేమో అంతరించిపోయే<br />ప్రజలేమో పట్టణానికి ఎగబదిపోయే<br />ముదసలలను చూచుకునే దిక్కులేకపోయే<br />బంధాలు తెగిపోయే బంధుత్వం వీడిపోయే <span style="color:#cc0000;"><<ఏమైనదోమరి>></span><br /><br />అవినీతి కోరలేమో లోతుగా దిగబడిపోయే<br />సర్కారు జమానాలో మూట విప్పితే కానీ పని జరగకపోయే<br />అర్హుడిని వీడి అనఃరుడికి పట్టం కట్టిపోయే<br />అభివృద్ది ఏమో గుండు సున్నా ఆయే <span style="color:#cc0000;"><<ఏమైనదోమరి>></span><br /><br />బంధుప్రీతి సమాజాన్నిఅంటుకునిపోయే<br />రాజకీయం రాజుల కార్యం అయిపోయే<br />వజ్రాలేమో భూమిలోనుండి వెలుపలకు రాకపోయే<br />భూమాత భారమేమో ఎవరు తీర్చకపోయే <span style="color:#cc0000;"><<ఏమైనదోమరి>><br /></span><br />రగిలే విప్లవాలు అడుగంటిపోయే<br />ఆరాటం లేని పోరాటం రోజు వారి కార్యమయ్యే<br />కమ్యూనిజం సోషలిజం అన్ని కాపిటలిజం అయ్యే<br />లోకములో మంచితనం అంతరించిపోయే <span style="color:#cc0000;"><<ఏమైనదోమరి>></span><br /><br />సర్కారు పధకాలు అబద్ధాల అమ్మకాలయే<br />దంచుడు బొంకుడే రాజకీయాల నీతి ఆయె<br />జనాల డబ్బంతా మార్గమధ్యలోనే చేల్లిపోయే<br />నిండని కడుపులు ఆకలితో అలమటించిపోయే <span style="color:#cc0000;"><<ఏమైనదోమరి>></span><br /><br />సాగునీరు లేక పంట భూములు బీడులు అయ్యే<br />ఊన్న భూమినేమో అపార్ట్మెంట్ ల కబ్జ్హ అయ్యే<br />లక్షల భూమి కోట్లకై పడగలేట్టిపోయే<br />రియల్ ఎస్టేట్ భాగోతం గుండెల్లోని బాకు అయ్యే <span style="color:#cc0000;"><<ఏమైనదోమరి>></span><br /><br />సమాజం ఎన్నో సమస్యల తో నిండిపోయే<br />ప్రస్తావిస్తే పేజీలే నిండిపోయే<br />ఇవన్నితీరే రోజు కోసం ఎదురుచూస్తుపోయే<br />నగారా పట్టి విప్లవ శంఖం పూరించి ఘర్జించి పోయే <span style="color:#cc0000;"><<ఏమైనదోమరి>></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3438149988634101601-7138855968683116152?l=anoosantharmadanam.blogspot.com' alt='' /></div>అనూరాధ కొడాలిhttp://www.blogger.com/profile/03185686360803548043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3438149988634101601.post-10701538940616762702009-06-09T21:11:00.000-07:002009-06-29T20:25:07.503-07:00<span style="font-size:130%;"><span style="color:#6600cc;">ఉపోద్ఘాతం: ఈ కవిత లోని ప్రతి పంక్తి "అ" అక్షరముతో మొదలుపెట్టబడినది. "అ" కారం అమ్మ చల్లని చెయ్యి అయ్యి స్రుస్థికి "ఓం" కారరూపమ్ దాల్ఛి సమాజ సౌధానికి పునాది వేసి....<br /></span><br />ఆవేశం తో ప్రశ్నిస్తున్న నేనేవరినని<br />ఆవేదనతో అడుగుతున్నా అంగడి సరుకునా అని<br /><br />ఆగ్రహం లో తెలేయట్లేదే నా దారేటని<br />ఆరాటం లో మర్చితినే రహదారిని<br /><br />అపూర్వమైనది కోరుకున్న<br />అంతులేని దానికి చిక్కుకుని పోయా<br /><br />అందమైన ధరిత్రి ఇదే<br />అదుపు లేని మరో చరిత్ర దానికే<br /><br />ఆశయం తో సాగాలని అనుకున్నా<br />ఆలోచనల ప్రపంచాన్ని నిర్మించాలని<br /><br />అరువిచ్చే ఈ సంస్కారం తో<br />అమరేనా మన భవితవ్యం<br /><br />అలవాటు లేని మనిషి తత్త్వం<br />ఆది లోనే హంసపాదు<br /><br />అరమరికలు లేని సమాజం<br />అర్ధరహితమా !! భావరహితమా !!<br /><br />అరునోదయించే ఆ రోజు<br />ఆకాశమే వెలుగొందేను<br /><br />ఆనాటి రోజు ఈనాటి రోజు<br />అలనాటి బంగారు పంజరం<br /><br />ఆరగించే పంచభక్ష్యం<br />అగట్లేదే నీ దయ కోసం<br /><br />ఆక్రోశించే నా కనులలో<br />ఆకలి మంటల అ చితి<br /><br />ఆరని మంటల కాంతులు<br />ఆపేనా కీచక దాష్టికం<br /><br />ఆరోగ్యం మహాభాగ్యం<br />అందరికి చేరని నేటి వైద్యం<br /><br />అదిగదిగో విప్లవం<br />అలుపెరగని పోరాటం<br /><br />అన్యాయాల సమాజం<br />అక్రమాల నిలయం<br /><br />ఆరంభమైనది యుద్ధం<br />ఆదర్శమైన చైతన్యం<br /><br />అవసరమైన మార్పూ తో<br />అంకురించే విశ్వ మానవాల్లి సౌభాగ్యం<br />ఆస్వాదించే విజయం<br />ఆశించే అమర సౌధం<br />ఆయువు పోసే నవ సమాజ నిర్మాణానికి<br />అంతం లేని మరో ఆరంభానికి</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3438149988634101601-1070153894061676270?l=anoosantharmadanam.blogspot.com' alt='' /></div>అనూరాధ కొడాలిhttp://www.blogger.com/profile/03185686360803548043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3438149988634101601.post-67597021065265627632009-06-09T18:02:00.000-07:002009-06-29T20:27:22.476-07:00<span style="font-size:130%;"><span style="color:#6600cc;">ఉపోద్ఘాతం: చీకటితో వెలుగే చెప్పెను నేనున్నాని అన్నట్లు అణచివేత లోంచి పోరాటం రగులుతుంది విప్లవ జ్వాలల శికలుగా. ప్రతి ఓటమి ఒక విజయానికి సంకేతం, ఒక ఆలోచనకు పునాది, ఒక చైతన్యానికి ఊపిరి. లక్ష్య సాధన కోసం పడి లేచిన కెరటం...<br /></span><br />నా గొంతు తడారిపోయింది<br />నా కాళ్ళు చచ్చుబడినాయి<br />నా చేతులు బంధింపబడ్డాయి<br />నా మనస్సు బాధపడ్తుంది<br />నా శరీరం అలిసిపోయింది<br />నా కళ్లు కన్నీటి ధారలవుతున్నాయి<br />నా ముక్కు పుటలు కమ్పిస్తున్నాయీ<br /><span style="color:#cc0000;">కానీ</span> <span style="color:#cc0000;">ఏదొక రోజు</span><br />నా చేతి బంధనాలు విచ్చుకుంటాయి<br /><span style="color:#33ccff;">విశ్వ మానవాళి శ్రేయస్సుకై అర్రులు చాస్తూ<br /></span>నా పాదాలు నిబ్బరముగా చెంగున లక్ష్యం కోసం పరిగెడతాయి<br /><span style="color:#33ccff;">దారిలో ఎదురైన ఆటంకాలను దాటుకుంటూ<br /></span>నా గొంతు ఎలుగెత్తి కర్తవ్యాన్ని చాటుతుంది<br /><span style="color:#33ccff;">నలుదిక్కులు పిక్కటిల్లేలా</span><br />నా మనస్సు ఇంద్రధనుస్సు అయి పరితపిస్తుంది<br /><span style="color:#33ccff;">క్రాంతి ని వీడి కాంతి వైపు సాగమని<br /></span>నా నయనాలు కలియతిరుగుతూ<br /><span style="color:#33ccff;">నవలోకాన్ని కళ్ళ చూస్తాయి</span><br />నా ముక్కు పుటలు స్వేచ్ఛా వాయువును పతాకాన్నిపీలుస్తాయి<br /><span style="color:#33ccff;">మనస్సులో ఆనందాన్ని నింపుతూ</span><br />నా శరీరం నాదై , నీదై , అందరిదై<br /><span style="color:#cc66cc;">సమాజ శ్రేయస్సుకై పోరాడుతూ<br />అశువులు దాలుస్తుంది<br /></span><span style="color:#33ff33;"><em>స్ఫూర్తి</em>: </span><em><span style="color:#33ff33;">అమృత (సినిమా)</span> </em><em></em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3438149988634101601-6759702106526562763?l=anoosantharmadanam.blogspot.com' alt='' /></div>అనూరాధ కొడాలిhttp://www.blogger.com/profile/03185686360803548043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3438149988634101601.post-67865440479591230042009-06-09T17:34:00.000-07:002009-06-29T20:28:51.969-07:00<span style="font-size:130%;"><span style="color:#6600cc;">ఉపోద్ఘాతం: నాకు నచ్చిన ఆటలో నేను మెచ్చిన ఆటగాడు అనీల్ కుంబ్లే. ఫాస్ట్ బౌలర్, స్పిన్నర్ లను కలిపి నూతన శైలితో నేటి శతాబ్దపు క్రికెట్ వినీలాకశములో తనదైన ముద్రను వేసుకుని అందరు మెచ్చి భారత దేశం గర్వించే మహోన్నత వ్యక్తిత్వ సారధి, అత్యున్నత శికరాలను అధిరోహించిన లెగ్ స్పిన్నర్, గూగ్లీ ల వీరుడు, ఐదు వందల పై చిలుకు వికట్లను కొల్లగొట్టిన నాటి, నేటి, మరెప్పటికీ మరువలేని మరుపులేని క్రికెట్ మైదానపు విజేత. పోరాట ధీరుడు ల బంతిని గింగురులు తిప్పుతూ ఎక్ష్త్ర బౌన్స్ తో బాట్స్మన్ ని ముప్పతిప్పలు పెట్టినా, సారధి అయ్యి జవసత్వాలు లేని బెంగుళూరు జట్టు ని ఫైనల్స్ వరకు తన భుజస్కన్దాల మీద మోసుకునివచ్చినా, గాయం తో మళ్ళి మైదానం లో అడుగుపెట్టినా, పదిహేను సంవత్సరాల పైన భారతీయ క్రికెట్ అభిమానుల ఆశలను నిర్విగ్నముగా నెరవేర్చినా, కెరీర్ అయిపొయింది అన్న సమయములో వికెట్ల జడివాన కుర్పించినా, అది ఒక "పది వికెట్ల" శౌర్యుడికె సాధ్యం. అనీలుడు ఆంతర్జాతీయ క్రికెట్ కి వీడ్కోలు చెప్పిన సందర్భములో స్పందించి విషాద వదనం తో పల్కిన అక్షర నీరాజనం.<br /></span><br />అలుపెరగని ధీరుడవు<br />శ్రమించే శ్రామికుడవు<br />స్ఫూర్తిని రగిల్చే ప్రధాతవు<br />మృదువైన నీ మాటతీరు, శిరస్సు వంచి జయాపజయాలను<br />చిరునవ్వుతో స్వీకరించే వ్యక్తిత్వ మూర్తుడవు<br />గాయానికి బెదరని మొక్కవోని ధైర్యం తో<br />ముందడుగు వేయగల సమర్దుడవు<br />నేడు వయస్సు భారానికి తలవంచినావా<br />సలాం శిరస్సు వంచి నీకు సలాం<br />నీవు లేని క్రికెట్ మైదానం బోసిపోతుందా<br />జుంబో లేదని ఆగ్రహిస్తుందా<br />ఆరు అడుగుల ఆజానుబాహుడు కోసం అర్రులు చాస్తుందా!!<br /><span style="color:#993399;">నాట్యం ఆడించే చేతులు లేక బంతులు ముడుచుకుంటే<br />"ఎక్ష్త్ర బౌన్స్" చూడలేక నేను కళ్ళు తిప్పుకుంటే<br />నింగి కి ఎగసిన నీ కీర్తి పాటవం నన్ను హర్షిస్తుందా!!<br /></span>నీవు సాధించిన విజయాలు ముందు తరానికి మార్గదర్శకం అయితే<br />మాకు మాత్రం ఆస్వాదించిన ఆనందాలు<br />స్పిన్నర్ లేక మీడియం పేసర్ అన్న సందేహాన్ని ప్రక్కన పెట్టి<br />నా అనీలుడకు చెప్పండి వీడ్కోలు<br />నీ అభిమనినైన నేను నీకు పలికే <span style="color:#cc33cc;">"గూగ్లీ" నీరాజనం</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3438149988634101601-6786544047959123004?l=anoosantharmadanam.blogspot.com' alt='' /></div>అనూరాధ కొడాలిhttp://www.blogger.com/profile/03185686360803548043noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3438149988634101601.post-81384451559763805812009-06-09T14:51:00.000-07:002009-06-29T20:29:39.774-07:00<span style="font-size:130%;"><span style="color:#6600cc;">ఉపోద్ఘాతం: ఆవేదన మనస్సుకు ఆలాపన వంటిది. ఆలపించని గొంతుకకు ఆవేదనపడే మనస్సుకు పొంతన కుదరక జరిగే సంఘర్షణ....</span><br /><br />ఏమని చెప్పను<br />ఎలాని చెప్పను<br />మనస్సు లోతుల్లోని భావోద్వేగం<br />నివురుగప్పిన నిప్పులా ప్రళయానికి ఉవ్విళ్ళూరుతుంటే<br />అగ్ని పర్వతం బ్రద్దలయ్యేనా !!<br />లోపలనున్న లావా దహిస్తుంటే<br />వెలుపలకు తీసుకు రావాలనే ప్రయత్నంలో<br />నేను సమిధను అవుతుంటే<br />చల్లార్చే మార్గం కోసం అన్వేషిస్తూ<br />గతి తప్పిన మనస్సు చెదిరిన సుందర స్వప్నం<br />ప్రోది చేసుకునే ప్రయత్నంలో<br />నేనెవరినో మర్చిపోయి అల్లాడుతుంటే<br /><span style="color:#cc33cc;">నా గమ్యం ఏది ! నా గమ్యం ఎటు !!</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3438149988634101601-8138445155976380581?l=anoosantharmadanam.blogspot.com' alt='' /></div>అనూరాధ కొడాలిhttp://www.blogger.com/profile/03185686360803548043noreply@blogger.com1